منصور ملکی

 از بچگی املاء افتضاحی داشتم و همیشه بدترین نمره املاء را می‌گرفتم، اما بر خلاف آن در انشاء متبحرترین شاگرد کلاس بود، حالا هم که وبلاگ می‌نویسم این داستان ادامه دارد و همیشه نوشته‌هایم با وجود چند بار بازخوانی قبل از انتشار، پر از غلطهای املایی است ولی از نظر فن نویسندگی در سطح بالایی هستند. شاید این نقطه ضعف من است که نویسنده‌ی قابلی هستم اما خطی نازیبا و املای افتضاحی دارم، برای جبران این نقیصه تلاش زیادی کرده‌ام اما بازهم نقصها بسیار است؛ امیدوارم که هرچه بیشتر می‌نویسم، صحیحتر نوشتن را بیشتر یاد بگیرم. 

آنچه خواندید بخشی از نوشته ای بود که در ....آمده است .

ا : به جای « املاء -انشاء - غلطهای - نقصها - صحیحتر  - املا ء افتضاحی »   می توان نوشت : املا - انشا - غلط ها - نقص ها - صحیح تر - املای افتضاحی .( چرا؟ حوصله ی درس دادن ندارم ) .

۲ : تکلیف خودت را با زبان فارسی روشن کن . وقتی می نویسی « پارسی » چرا می نویسی « دیکته » ؟

۳ : یک کمی فروتن باش ! وقتی درباره ی  « فن نویسندگی ات در سطح بالا » و « نویسنده ای قابل » می گویی نباید بنویسی : «اما بر خلاف آن در انشاء متبحرترین شاگرد کلاس بود » . چه کسی ؟ چرا سوم شخص مفرد ؟

۴ : امیدواری ات جای خوشحالی است .